دوستان خوبم حالشان خوب نیست ....

بیزارم از دود و آدم های دودی وابزارهای دودزا...

پس " پُک" زدن و امثالهم جایی در خط خظی هایم ندارند ..

به جایش اما ..

ساعتی آویخته اند انگار جایی حوالی قلبم..

صدای عقربه هایش ..

همچوناخن برتخته سیـــــاه "سفید" فکرم ،اعصابم را نشانه رفته...

حالم خوب است ..اما محاصره شده ام با "حال خراب" هایی که بدی حالشان برایم مهم است...

درد کمی نیست که هرلحظه بامشکل "واقعی" یک آدم مهم در زندگی ات.."خیالی" بجنگی ..

ودست آخر بازنده باشی...

هیچی...بگذریم!