احترام ..

خیلی خوب است که بتوانیم آدمهای گذشته را اگرلازم است ببخشیم ..

وخودمان را نیز..

خیلی خوب تراست که اگر بدی هایشان یادمان افتاد

چروک نقش بربسته بر پیشانی و لب ولوچه مان را زود اتوکشی کنیم وبگوییم

گذشت...تمام شد..

بی خیال !

خیلی خوب است حتی در دلمان یا فکرمان ..

زبان به حرفهای نفرت انگیز و توهین و مثل این فیلم ها " به سینه کوفتن ونفرین کردن"

نچرخانیم ...

اوهوم...

باید آنقدر سبک وخالی عبور کرده باشیم

که به احترام, دقایقی که حسی ازجنس مهرداشته ایم ...

به احترام, خودمان ...

ودلی که روزی درگرو مهر او بوده ...

برایش خوب بخواهیم وخوبی ..

وخوشحال شویم از خوشحالی ش به هردلیل وشکلی....

وفراموشش کنیم...

میدانی؟..

خاطره ها پاک نمیشوند ...

هرگز !!

محال است...

اما فراموشی یعنی بگذاریمش توی صندوقچه ای و دفنش کنیم در دورترین نقطه ...

ویادمان برود کلید صندوقچه را کجا گم کردیم ...

نسخه پیچی های بالا برای مهرهای تمام شده و دوست داشتن های ته کشیده بود...

اما اگر بهر دلیلی هنوز کسی را دوست دارید ..

دودستی ...

چهارچنگولی...

نگه ش دارید ...