هردو دروغ گفتیم ...

غمگین ترین درد ..

مرگ نیست ...

یگانه کُــشته و بازندۀ جنگی دایمی .. بودن ..

بی آنکه خواهان این کارزار باشی ..

و زخم خوردن از دستانی است که درقلبت جوانه زده اند ...

ترسناک است و غم انگیز ...

تماشای صورت دخترکی در هالۀ ماهتاب ...

به گاه ِ تجربۀ این کابوس..

بر بالش رویاهایش....

بیدارش میکنم ...

حتی شده به زور ..

تمامش کن ..

تمام ..

دل بستن به کسی که از آن تو نیست ... کشنده ترین اندوه دنیاست ..

بیدارمیشود ...

باهم کوچ میکنیم ...

به انتهای آینه ...

آنجا که هنوز اعتماد سلاخی نشده ...

ومیتوان بی هراس از هرقضاوتی ....هوا را با تمام جدول مندلیف ش نفس کشید ............

و هردو و دروغ و گفتیم و ....

من حال خوبم را به تو ....

تو دوست داشتن هایت را ..

به من ...

بی حساب !