همیشه باش..

پیامکی میفرستم برایش با این مضمون که نگران نباش

من حالم خوب است زور زلزله به من نرسید!

زنگ میزند پشت بندش که مگر بیخبر رفته بودی مشهد تو؟؟!

میخندم با صدای بلند که معمولا جز برای دوستان جان انجام ش نمیدهم..

عصبی است و احتمالا نگران..

تو واقعا مشهدی؟ بیخبر؟! خوبی؟... و..و...و

نوچ، تهرانم.

_دیوونه پس این مسج چی بود؟؟؟؟!!!

حالا لحن ش شاکی. عصبانی ولی هنوز نگران است.

دیگر نمی خندم. صدایم آرام و ملایم میشود

:میخواستم نشانت دهم چقدر نیاز دارم به احوال پرسی های تو

:خواستم ببینی چقدر دچارم به داشتن توجه ت..

:باید میدیدی که باید نگران م باشی، دلتنگ م باشی، دوستم داشته باشی

دوست م باشی...

باید همیشه سراغم را بگیری... باید!